نویسندگی سه کنش درهمتنیده است: کنش عملی، کنش نظری و کنش زیباییشناسانه. از اینرو کنش عملی است که انسان در هنگام نگارش به فعالیت دماغی و دستی متوسل میشود و از مادههای موجود بهره میبرد؛ کنش نظری است، زیراکه باورها و جهانبینی خود را در باره جهان و دانش و رابطه این دو مطرح میکند و آن را با روش و مدلی ویژهای انجام میدهد؛ و هنری و زیباییشناسانه است، زیرا که انسان نویسنده میکوشد نظر به قریحه و ظرافتهای ذهنی خود، اثر خویش را به بهترین شکل ممکن ارایه دهد.
کتاب «نویسندگی در رسانههای اجتماعی» نوشته سیدنایل ابراهیمی، یکی از منابع مهم درستی حوزه ژورنالیسم، پلی است میان هرسه کنش یادشده در بند بالا. ابراهیمی، افزون تعریف گونههای نگارش مطبوعاتی، آن در یک دستهبندی مناسب و شایسته، با سادگی بسیار آموزنده و با محتوای بسیار گیرا ارایه داده است. این کتاب گونههای مقالات مطبوعاتی را با ویژگیها، عناصر، ساختارها و کاربرد آنها در عرصه روزنامهنگاری تنظیم و به دست خواننده میسپارد. این کتاب در مقایسه با کتابهای رقیب و همتراز برترین آنها از دید «تازگی»، «سادگی» و «فراگیری» است.
امید میرود دانشجویان گرامی و نویسندگان تازهکار از محتوای کتاب بهره برده و از آن در راستای نوآوری خویش در روزنامهنگاری کار بگیرند.
